چگونه فيلم‌های زيرزمينی نماينده ايران در جشنواره‌های بین‌المللی شدند؟+ عکس

مدتی است که با بهانه کردن برخی محدودیت ها تعدای از فیلمسازان دسته چندمی اقدام به ساخت فیلم های کوتاه و بلند به صورت غیر قانونی می کنند.

به گزارش حدیدنیوز به نقل از تهران پرس مدتی است که با بهانه کردن برخی محدودیت ها تعدای از فیلمسازان دسته چندمی اقدام به ساخت فیلم های کوتاه و بلند به صورت غیر قانونی می کنند که استمرار این روند طی سال های اخیر پدیده فیلم های زیر زمینی را مطرح ساخته است .

حمایت از این آثار تولید شده که عمدتا هم توسط دوربین های غیر حرفه ای و تیم های فیلمسازی ضعیف تولید می شود توسط برخی جشنواره های هالیوودی رنگ و لعاب تازه ای به آنها بخشیده است و دریافت جایزه های رنگارنگ توسط این جشنواره ها به کارگردانان فیلم های زیر زمینی و ترغیب آنها برای ساخت آثار ضد ایرانی در خارج از مرز ها این جریان را وارد فاز تازه ای ساخته است.

نکته مشترک تمام این فیلم ها این است که هیچ كدام تشریفات و مراحل عادی پیش تولید را طی نكرده‌اند و بالطبع هیچ كدام از خطوط قرمز و ممیزی‌ها را رعایت نكرده و عامداً خوراك خوبی برای تبلیغ علیه نظام می‌شوند و داشتن یکی از این فاکتور ها کافی است تا شما به عنوان یک کارگردان شجاع و قهرمان در خارج از مرز ها معرفی و توسط کمپانی های ضد ایانی تقویت و حمایت ویژه شوید .

دانستن این نکته هم خالی از لطف نیست که با حمایت ویژه از این آثار حوزه فعالیت های زیر زمینی از سیطره فیلم کوتاه یا سینمایی و کم کیفیت خارج شده و حتی در حوزه مستند سازی برای شبکه هتای خبری نظیر بی بی سی فارسی یا صدای آمریکا هم کشیده شده است که از نمونه های آنها می شود به ساخت چند مستند در رابطه با (همجنس گرایی) (آزادی زنان در ایران ) و ساخت مستنداتی در رابطه با فتنه ۸۸ نظیر مستندی که (حقیقت قتل ندا آقا سلطان ) نام داشت اشاره کرد.

(دایره ) نام فیلمی در تخریب فضای اجتماعی ایران است که جعفر پناهی را به عرصه فیلم های زیر زمینی کشاند و جالب اینجا بود که در زمان ساخت این فیلم ضد ایرانی در دولت اصلاحات نه تنها هیچ یک از مسئولین فرهنگی کشور به آن معترض نشدند بلکه از سوی برخی از آنها برای ارائه به جشنواره های خارجی تشویق شد و نام جعفر پناهی به عنوان سمبل فیلم سازی در ایران زیر زمینی بر سر زبان ها افتاد .

(كسی از گربه‌های ایرانی خبر ندارد) فیلم متفاوتی بود که با بهره گیری از چند بازیگر معروف اینبار فضای فیلم های زیر زمینی را وارد فاز جدیدی کرد و آن هم ساختن فیلم با مضامین هنجار شکنانه و ارائه آن به سیستم ممیزی وزارت ارشاد که طبیعتا از پیش معلوم است جواز اکران پیدا نخواهد کرد و بعد از نگرفتن مجوز از سوی وزارت ارشاد می شود آن ار به عنوان فیبلم توقیفی در جامعه معرفی کرد و به سادگی آن را به طعمه جدید جشنواره های ضد ایرانی تبدیل ساخت ؛ گربه های ایرانی مصداق از چند خواننده غیر مجاز زیر زمینی در کشور است که به دلیل هنجار شکن بودن فعالیت های آنها در کشور هیچ حمایتی از آنها نمی شود و به همین دلیل هم قصد فرار از کشور و اجرای کنسرت در خارج از مرز های ایران را دارند .

(تهران من حراج)، اولین فیلم ساخته مشترك زیر‌زمینی در تاریخ سینمای ایران است؛ فیلمی كه با مشاركت استرالیا ساخته شد و اولین تجربه حرفه‌ای كارگردانش گراناز موسوی بود؛ این فیلم نیز نگاه مستقیمی به روابط قشر متوسط جامعه داشت و در این فیلم نیز نظام اسلامی به عنوان محدود كننده آزادی‌های اجتماعی و تفتیش‌كننده عقاید معرفی می‌شود. به خاطر این توانست جایزه بهترین فیلم سال كشور استرالیا را از آن خود كند.

جعفر پناهی که حالا دیگر به عنوان پرچمدار فیلم های زیر زمینی در میان اهالی ضد انقلاب و معارض انقلاب اسلامی شناخته می شد در خلال نا آرامی های بعد از انتخابات سال ۸۸ به دلیل ساخت فیلمی غیر‌مجاز در رابطه با همین حوادث که در خانه شخصی اش فیلمبرداری و ضبط می کرد دستگیر شد .

در این فیلم که دیگر حرفه ای دن پناهی را در سیاه نمایی علیه ایران با استفاده از لنز دوریبین زیر زمینی نشان می داد وی قسمتی از خانه‌اش را به شكل زندان و شكنجه‌گاه در آورده بوده و بازیگران فیلم در بازجویی ادعا كرده بودند كه پناهی به آنها در مورد ساخت فیلم چیزی نگفته بوده و آنها به قصد شركت در مهمانی و پارتی شبانه به خانه پناهی رفته بودند.

مراد از بررسی اجمالی چند اثر ساخته شده در فضای موسوم به زیر زمینی ارائه این سوال به خواننده و مخاطب است که آیا با وجود چندیدن نهاد نظارتی بر وضعیت فرهنگی کشور نمی شود جلوی ساخت این گونه آثار را گرفت یا ایران نظیر بسیاری از کشور های جهان مغلوب رواج تکنولوژی شده است و دیگر نمی شود جلوی ساخت غیر مجاز محصولات بصری را گرفت .

اما مراد اصلی از این یادداشت اگر شخصی در این كشور ساختمانی را غیر‌مجاز بسازد، نهادی مانند شهرداری ضمن شكایت از سازنده، وی را جریمه كرده، ساختمان را تخریب یا اصلاح می‌كند، اما در مورد ساخت فیلم غیر مجاز چه اتفاقی می‌افتد؟ فیلم هایی مانند تهران من حراج، دایره، «كسی از گربه‌های ایرانی خبر نداره» و این یك فیلم نیست همگی با عوامل حرفه‌ای ساخته شده‌اند، بازیگرانی كه در فیلم‌های مجاز هم بازی دارند و در بیلبورد‌های بزرگ عكسشان را بر سر در سینما‌ها می‌زنند.

كارگردانانی كه به راحتی فیلم جدید می‌سازند و عوامل فنی كه سفارش‌های جدید می‌گیرند، سؤالی كه باید از مسئولان وزارت ارشاد پرسید این است كه آیا یك فیلم سینمایی از ساختمانی غیر مجاز كمتر است كه نه جریمه‌ای برای سازنده‌اش در نظر گرفته می‌شود و نه مجازاتی برای آنها مد نظر قرار می‌گیرد؟ چرا كسی از آنها نمی‌پرسد كه شما با علم به اینكه فیلم دارای مجوز ساخت نیست چرا تا آخر با آن بودید و حتی مانند حامد بهداد پاپیون زده و به خاطر اكران «كسی از گربه‌های ایرانی خبر نداره» در جشنواره كن حاضر می‌شود. چرا نباید قوانین بازدارنده‌ای در این باره وضع شود؟ فرق كسانی كه به صورت قانونی و در حدود مقررات وزارت ارشاد در حال فعالیت هستند و بازیگرانی كه حاضر به اطاعت از قوانین نیستند، چیست؟ ادامه روند فعلی باعث رشد بیش از پیش فیلم‌های زیر‌زمینی خواهد شد. آیا وقت آن نرسیده كه جلوی این موج رو به افزایش گرفته شود؟ http://hadidnews.com/vdcfevdy.w6d1magiiw.html