مسیر حملات برای موشک‌های ایران هر روز امن‌تر از دیروز

حدیدنیوز؛دور جدید درگیری‌های بین ایران و آمریکا حداقل از نظر اصابت‌های موفق موشکی و پهپادی تبدیل به آن‌چنان موفقیت بزرگی برای نیروی هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی شده است که دوستان و دشمنان همگی به آن اعتراف دارند، دشمنان البته در آن سوی مرزها تماماً در تلاش هستند تا روایت‌هایی در خصوص چرایی این مسئله برای مخاطب خود تولید کنند که گاهی صحیح و گاهی غلط است، اما میان خطوط نوشتار آنها نیز برخی نکات و مسائل جالب و قابل‌توجه وجود دارد که در این گزارش ابتدا به آنها می‌پردازیم و سپس به جمع‌بندی خواهیم پرداخت.

وال استریت ژورنال: مانورپذیری و سرعت موشک‌های ایرانی مشکل اصلی است
نشریه معروف آمریکایی بعد از حمله طوفانی نیروی هوافضای سپاه به پایگاه هوایی موفق السلطی در اردن که حداقل به هلاکت سه نظامی آمریکایی منجر شد، دو مسئله اصلی و مهم را در خصوص مشکل سامانه‌های پدافندی آمریکایی مقابل موشک‌های ایرانی مطرح کرد که یکی سرعت فوق‌العاده بالا و دیگری مانورپذیری این موشک‌ها (منظور سرهای جنگی جداشونده) بوده است.

موشک فتاح

موشک خیبرشکن

این روایت و گزاره، صحیح است، موشک‌هایی مثل سری خیبرشکن و فتاح1 در رسته پرتابه‌های هایپرسونیک و با قابلیت انجام مانورهای عجیب و غریب خصوصاً در فاز نهایی، شیرجه به‌سمت هدف رهگیری را تقریباً غیرممکن می‌کنند، اما موفقیت‌های اخیر هوافضای سپاه در عملیات‌های سری نصر2 زوایای دیگری نیز دارد.

جیغ بنفش غربی‌ها درباره ماهواره چینی
تقریباً از اواسط جنگ رمضان بود که دادوفریاد‌ها در رسانه‌های غربی در خصوص دلیل انهدام اهداف باارزشی مثل رادارها، هواپیماهای سوخت‌رسان و آواکس آمریکایی در منطقه توسط شلیک‌های دقیق ایران به هوا رفته بود و همه آنها انگشت اتهام را به‌سمت یک ماهواره تصویربرداری چینی گرفتند.

ماهواره TEE-01B ساخت چین که به‌گفته منابع غربی توسط ایران بعد از پرتاب خریداری شده یک ماهواره تصویربرداری است که در مدار LEO قرار دارد و می‌تواند تصاویری با کیفیت 50 سانتی‌متر را از سطح زمین تهیه کند.

این ماهواره اصولاً در رده ماهواره‌‌های تجاری قرار می‌گیرد و حتی جزو نمونه‌های با استاندارد نظامی نیست ولی کیفیت کافی برای شناسایی موقعیت‌ها و ادوات نظامی را دارد.

ماهواره TEE-01B
ترکیب این ماهواره و احتمالاً تصاویر دریافت‌شده از ماهواره خیام یکی از مسائلی است که غربی‌ها شدیداً اعتقاد دارند باعث شده است ایران بتواند توان رصد، شناسایی و هدف‌گیری به‌موقع خود را بهبود ببخشد و بعد از هر حمله نیز با دریافت تصاویر، یا موفقیت حمله خود را تأیید کند یا در صورت خطا رفتن اقدام به تصحیح خطا برای حمله بعدی کند.

در مقاله جدید روزنامه وال استریت ژورنال نیز این مسائل تحت عنوان روایت کمک‌های روسیه و چین به ایران برای هدف‌یابی و هدف‌گیری دقیق مطرح شده است.

کورشدن چشم‌های شیطان در نبرد رمضان
یکی دیگری از دلایل مهم افزایش سطح موفقیت موشک‌های ایرانی در جریان درگیری اخیر، بحث از بین رفتن رادارهای پیش‌اخطار مختلف آمریکا در منطقه بوده است، از جمله این رادارها می‌توان به سامانه استراتژیک AN/FPS-132 با برد کشف 5 هزار کیلومتر در قطر اشاره کرد که در جنگ رمضان هدف قرار گرفت و از دور عملیات خارج شد.

تصویر ماهواره‌ای از رادار آسیب‌دیده AN/FPS-132 در قطر

رادار منهدم‌شده سامانه پدافندی تاد در اردن در جریان جنگ رمضان
 هدف قرارگرفتن چندین رادار سامانه تاد به‌عنوان یکی از بردبلندترین رادارهای پدافند ضدموشکی ارتش آمریکا در منطقه از دیگر موفقیت‌های مهم هوافضای سپاه در جنگ رمضان بود که باعث شد تا حد زیادی طرف مقابل از نظر هشدار اولیه دچار نقاط کور فراوانی بشود و رادارهای باقی‌مانده زمانی اهداف را ببینند که زمان زیادی برای آنها باقی نمانده است.

تمام‌شدن موشک‌های تاد، بی‌اثربودن پاتریوت‌ها
از دیگر مباحث بسیار مهم در حوزه افزایش اثربخشی و موفقیت حملات موشکی هوافضای سپاه در سری جدید درگیری‌ها یکی مسئله هم از بین رفتن بخشی از رادارهای سامانه تاد و در عین حال تقریباً به اتمام رسیدن ذخیره موشک‌های سامانه موردنظر حداقل در منطقه است.
از زمان آغاز دور جدید درگیری‌ها بین ایران و ایالات متحده آمریکا تقریباً هیچ خبر یا تصویری از فعال شدن سامانه تاد در منطقه دیده نشده است.
با حذف سامانه تاد از معادله موردنظر باید به این مسئله اشاره کرد که تنها گزینه باقی‌مانده برای طرف مقابل سامانه پدافندی پاتریوت است.
سامانه‌های پدافندی پاتریوت شاید در برابر نسل موشک‌های قدیمی‌تر ایران مثل سری شهاب، قدر، مدل‌های اولیه خانواده فاتح110 و امثال آنها شانسی داشتند ولی در برابر پرتاب‌های مانوردهنده و هایپرسونیک عملاً بی‌دفاع‌ هستند.
عمده روایت‌ها و اطلاعات موجود در فضای مجازی و در دسترس در خصوص پاتریوت نیز به این مسئله اشاره می‌کند که این سامانه توانایی درگیری با پرتابه‌هایی را با سرعت نهایتاً 5 ماخ (لبه ورود به وضعیت هایپرسونیک) دارد.

لانچر سامانه پدافندی پاتریوت ـ جایی در منطقه خاورمیانه
این در حالی است که ایران در حملات جدید خود عمدتاً از پرتابه‌های هایپرسونیکی بهره می‌برد که علاوه بر بحث سرعت همان‌طور که در ابتدای مطلب هم مورد اشاره قرار گرفت، دارای توان انجام مانور دارند و اصولاً بود یا نبود سامانه پاتریوت آن‌چنان تفاوت خاصی ایجاد نمی‌کند.
باید به این مسئله اشاره کرد که بخش قابل‌توجهی از شبکه رصد، رهگیری و درگیری که در بیش از یک دهه اخیر در کشورهای اطراف ایران توسط ایالات متحده آمریکا نصب شده بود، تقریباً از دور خارج شده است و مسیر هر روز بیشتر از روز قبل برای موشک‌های ایرانی برای رسیدن به مقصد نهایی و اصلی یعنی سرزمین‌های اشغالی در حال بازتر و امن‌تر شدن است.