حمله آمریکا به سیلوهای گندم اهمیت حفظ ذخایر کالای اساسی را دوچندان کرد با این وجود نیمی از گندم کشاورزان به جای ذخیره راهبردی در حال دست به دست شدن دست دلالان و خروج از مرزهای کشور است.
«آمریکا شب گذشته یک سیلوی ذخیره گندم در شهرستان هویزه را بمباران کرد» و نشان داد که بر خلاف قانون سازمان ملل، آمریکا غذای ملتها را هم نشانه میگیرد.در محاصره دریایی دو ماه پیش خلیح فارس، آمریکا حتی به کشتیهای حامل مواد غذایی مزاحمت ایجاد کرد، قیمت برخی کالای اساسی در داخل افزایش یافت و در مقاطعی کمبود ایجاد شد اما ذخایری که از قبل پیش بینی شده بود به تعادل بازار کمک کرد.
حال فصل برداشت و خرید اساسی ترین کالای اساسی، گندم، است که نیمی از آن را هنوز دولت نتوانسته بخرد و به ذخایر خود اضافه کند و بر اساس آمار، وزارت جهاد کشاورزی تنها ۵.۵ میلیون تن یعنی نیمی از آنچه پیشبینی شده بود از کشاورزان خریده است.گزارشهایی وجود دارد که دلالان گندمها را در بازار کشورهای عراق و پاکستان به قیمتهای بالاتر و نقدی میفروشند.
آنطور که مجید آنجفی معاون امور زراعت وزیر جهاد کشاورزی میگوید دو سوم مطالبات گندمکاران، ۲۰۷ هزار میلیارد تومان، را هنوز دولت پرداخت نکرده است. در این میان عطالله هاشمی رئیس بنیاد ملی گندمکاران پیشبینی میکند با ادامه این وضع حدود ۷.۵ میلیون تن یعنی سه میلیون تن کمتر از پیشبینی ها خریداری شود و دولت مجبور به واردات میشود.
استفاده از سلاح به عنوان غذا بارها از سوی آمریکا در طول تاریخ تکرار شده است. در سال ۱۱۹۰پس از جنگ خلیج فارس، تحریمهای گسترده سازمان ملل با حمایت آمریکا اعمال شد که دسترسی عراق به بسیاری از کالاها، از جمله برخی اقلام مرتبط با تأمین غذا، را دشوار کرد. نمونههای مشابه هم برای افغانستان در سال ۲۰۲۱ و شوروی در سال ۱۹۸۰ تکرار شد.
کارشناس حقوق بین الملل کامران شهبازی میگوید: بر اساس تفسیر عمومی شماره ۱۲ کمیته حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی سازمان ملل، غذا هرگز نباید بهعنوان ابزار فشار سیاسی یا اقتصادی مورد استفاده قرار گیرد و دولتها باید از تحریمهای غذایی یا اقدامات مشابهی که دسترسی مردم به غذا را به خطر میاندازد، خودداری کنند.»
در مقابل، کارشناس ارشد سیاسی علی کرمی میگوید: آمریکا درسالهای ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۳ از تحریمهای گسترده علیه عراق حمایت کرد؛ این تحریمها دسترسی به غذا و کالاهای اساسی را محدود کرد و به گفته سازمانهای بشردوستانه، موجب سوءتغذیه و افزایش مرگومیر غیرنظامیان، بهویژه کودکان، شد. در واقع نقض قانون برای آمریکا عین آب خوردن است.
رئیس بنیاد ملی گندمکاران راهکار جمعآوری گندمهای سرگردان و هدایت آنها به سیلوهای دولتی را عمل به قانون میداند که اول در لایحه بودجه ۵۰۴ هزار میلیارد تومان برای پرداخت پول گندم پیشبینی شده و سازمان برنامه و بودجه باید پول گندمکار را تامین کند و دوم طبق قانون خرید تضمینی پول گندمکار دو روزه پرداخت شود. دولت بداند که در این شرایط خاص «خرید از کشاورز راحت تر از واردات» است. http://hadidnews.com/vdcci1q0.2bqe48laa2.html