پس از سقوط نظام اسد در دسامبر ۲۰۲۴، رژیم صهیونیستی با نادیده گرفتن توافق ۱۹۷۴ و تهاجمات نظامی، در حال تحمیل «منطقه امنیتی» در جنوب سوریه است؛ راهبردی که با پیچیدگیهای دیپلماتیک و هراس از نفوذ ترکیه در ارتش سوریه گره خورده است.
تاریخ انتشار :سه شنبه ۳۱ شهريور ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۲۰
به گزارش حدیدنیوز، گزارشهای میدانی و تحلیلهای راهبردی نشان میدهد که پس از تحولات دسامبر ۲۰۲۴، رژیم صهیونیستی از سقوط نظام سابق سوریه برای تغییر بنیادین در معادلات امنیتی منطقه استفاده کرده است.
به گفته تحلیلگران، این رژیم معتقد است چارچوبی که از سال ۱۹۷۴ بر جبهه جولان حاکم بود، فروپاشیده و اکنون زمان آن رسیده تا منطقه امنیتی جدیدی بر اساس منافع این رژیم شکل بگیرد.
برخلاف تعامل با غزه یا جنوب لبنان که رژیم صهیونیستی آنها را «جبهه جنگ» میداند، در سوریه این رژیم سیاست «بازدارندگی پیشدستانه» را در پیش گرفته است. هدف این رژیم، نه فقط مسائل امنیتی کوتاهمدت، بلکه جلوگیری از تشکیل یک نیروی نظامی منظم و قدرتمند در سوریه است که بتواند در آینده موازنه قوا را تغییر دهد.
تلآویو به صراحت به دنبال آن است که ارتش سوریه تنها در حد «توانمندیهای داخلی» باقی بماند و از دستیابی به تسلیحات راهبردی که تهدید محسوب میشوند، محروم باشد.
رژیم صهیونیستی با استقرار در ۹ نقطه نظامی جدید در نزدیکی جولان اشغالی، عملاً در حال ایجاد یک «منطقه امنیتی» یا خط دفاعی پیشرونده است.
طبق آمارهای منتشر شده، صدها مورد نقض حاکمیت سوریه از جمله نفوذ زمینی و حملات هوایی به زیرساختها، فرودگاهها (مانند تدمر و T۴) و مراکز نظامی در ماههای اخیر ثبت شده است.
هدف این اقدامات، علاوه بر ایجاد «بازدارندگی پیشدستانه»، جلوگیری از تثبیت حاکمیت نظامی دولت سوریه در مناطق جنوبی است.
در ابن میان، یکی از نگرانیهای اصلی رژیم صهیونیستی، احتمال افزایش نفوذ ترکیه در ساختار نظامی جدید سوریه است. این رژیم با بدبینی به روابط میان دمشق و آنکارا مینگرد و هرگونه تقویت توان نظامی سوریه با حمایت یا مشورت ترکیه را یک تهدید جدی برای امنیت خود تلقی میکند. در حالی که دمشق تأکید دارد به دنبال توازن در روابط منطقهای است و نمیخواهد خاک سوریه به میدان رقابتهای خارجی تبدیل شود، رژیم صهیونیستی نسبت به این تحولات به شدت حساس است.
در کنار تحرکات نظامی، تلاشهای دیپلماتیک با واسطهگری آمریکا در اردن برای ایجاد یک «اتاق تماس» یا مکانیسم جلوگیری از درگیری در جریان است.
دمشق در این مذاکرات بر حق مسلم خود برای بازسازی ارتش و حفظ حاکمیت ملی تأکید کرده و خواستار بازگشت رژیم صهیونیستی به خطوط قبل از دسامبر ۲۰۲۴ است. با این حال، رژیم صهیونیستی تاکنون از هرگونه عقبنشینی از مناطق استراتژیک در منطقه حائل سر باز زده است.
در نهایت، آینده این منطقه همچنان در هالهای از ابهام قرار دارد. در حالی که دمشق تلاش میکند با پیگیری دیپلماسی و بازسازی نهادهای دولتی، فشارهای نظامی را خنثی کند، رژیم صهیونیستی همچنان به سیاست «صفحه صفر» در مذاکرات ادامه میدهد؛ وضعیتی که به اعتقاد تحلیلگران، اگر با مکانیسمهای دقیق جلوگیری از برخورد مدیریت نشود، میتواند منطقه را به سمت احتمالات خطرناکتری سوق دهد.
ایسنا
http://hadidnews.com/vdci3pa5.t1ayq2bcct.htmlبه گفته تحلیلگران، این رژیم معتقد است چارچوبی که از سال ۱۹۷۴ بر جبهه جولان حاکم بود، فروپاشیده و اکنون زمان آن رسیده تا منطقه امنیتی جدیدی بر اساس منافع این رژیم شکل بگیرد.
برخلاف تعامل با غزه یا جنوب لبنان که رژیم صهیونیستی آنها را «جبهه جنگ» میداند، در سوریه این رژیم سیاست «بازدارندگی پیشدستانه» را در پیش گرفته است. هدف این رژیم، نه فقط مسائل امنیتی کوتاهمدت، بلکه جلوگیری از تشکیل یک نیروی نظامی منظم و قدرتمند در سوریه است که بتواند در آینده موازنه قوا را تغییر دهد.
تلآویو به صراحت به دنبال آن است که ارتش سوریه تنها در حد «توانمندیهای داخلی» باقی بماند و از دستیابی به تسلیحات راهبردی که تهدید محسوب میشوند، محروم باشد.
رژیم صهیونیستی با استقرار در ۹ نقطه نظامی جدید در نزدیکی جولان اشغالی، عملاً در حال ایجاد یک «منطقه امنیتی» یا خط دفاعی پیشرونده است.
طبق آمارهای منتشر شده، صدها مورد نقض حاکمیت سوریه از جمله نفوذ زمینی و حملات هوایی به زیرساختها، فرودگاهها (مانند تدمر و T۴) و مراکز نظامی در ماههای اخیر ثبت شده است.
هدف این اقدامات، علاوه بر ایجاد «بازدارندگی پیشدستانه»، جلوگیری از تثبیت حاکمیت نظامی دولت سوریه در مناطق جنوبی است.
در ابن میان، یکی از نگرانیهای اصلی رژیم صهیونیستی، احتمال افزایش نفوذ ترکیه در ساختار نظامی جدید سوریه است. این رژیم با بدبینی به روابط میان دمشق و آنکارا مینگرد و هرگونه تقویت توان نظامی سوریه با حمایت یا مشورت ترکیه را یک تهدید جدی برای امنیت خود تلقی میکند. در حالی که دمشق تأکید دارد به دنبال توازن در روابط منطقهای است و نمیخواهد خاک سوریه به میدان رقابتهای خارجی تبدیل شود، رژیم صهیونیستی نسبت به این تحولات به شدت حساس است.
در کنار تحرکات نظامی، تلاشهای دیپلماتیک با واسطهگری آمریکا در اردن برای ایجاد یک «اتاق تماس» یا مکانیسم جلوگیری از درگیری در جریان است.
دمشق در این مذاکرات بر حق مسلم خود برای بازسازی ارتش و حفظ حاکمیت ملی تأکید کرده و خواستار بازگشت رژیم صهیونیستی به خطوط قبل از دسامبر ۲۰۲۴ است. با این حال، رژیم صهیونیستی تاکنون از هرگونه عقبنشینی از مناطق استراتژیک در منطقه حائل سر باز زده است.
در نهایت، آینده این منطقه همچنان در هالهای از ابهام قرار دارد. در حالی که دمشق تلاش میکند با پیگیری دیپلماسی و بازسازی نهادهای دولتی، فشارهای نظامی را خنثی کند، رژیم صهیونیستی همچنان به سیاست «صفحه صفر» در مذاکرات ادامه میدهد؛ وضعیتی که به اعتقاد تحلیلگران، اگر با مکانیسمهای دقیق جلوگیری از برخورد مدیریت نشود، میتواند منطقه را به سمت احتمالات خطرناکتری سوق دهد.
ایسنا
hadidnews.com/vdci3pa5.t1ayq2bcct.html
