روزنامه نیویورک تایمز با اشاره به توافق نفتی اخیر میان واشنگتن-کاراکاس، ونزوئلا را جدیدترین شکل «استعمار آمریکا» خواند و نوشت، وعدههای داده شده برای تغییرات سیاسی در ونزوئلا عملی نشده و حاکمیت این کشور بر منابع نفتی از بین رفته است.
توافق جدید میان دولت آمریکا و دولت ونزوئلا برای واگذاری کنترل اکثریت بخش بزرگی از ذخایر نفتی این کشور به آمریکا، موجی از نگرانی و نارضایتی را در میان ونزوئلاییها برانگیخته است؛ توافقی که به گفته منتقدان، با توجه به اهمیت تاریخی نفت برای هویت ملی ونزوئلا، میتواند به معنای از دست رفتن بخشی از حاکمیت این کشور باشد.
دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، روز جمعه اعلام کرد واشنگتن در چارچوب توافقی جدید، کنترل اکثریت بیش از ۶۵ میلیارد بشکه از ذخایر اثباتشده نفت ونزوئلا را در اختیار خواهد گرفت. ترامپ این توافق را بزرگترین معامله نفتی تاریخ توصیف کرده و گفته است این قرارداد بدون تحمیل هزینه به مالیاتدهندگان آمریکایی، عرضه نفت آمریکا را افزایش و قیمت انرژی را برای مصرفکنندگان این کشور کاهش خواهد داد.
«رژیم چنج» مورد پسند آمریکا
روزنامه نیویورک تایمز با اشاره به این موضوع از خشم مردم ونزوئلا از این توافق خبر داد و در گزارشی نوشت، بسیاری از ونزوئلاییها از مدتها قبل انتظار داشتند که بازداشت نیکلاس مادورو، رئیسجمهور قانونی پیشین این کشور، توسط نیروهای آمریکایی در ژانویه هزینهای برای ونزوئلا داشته باشد. اکنون با اعلام توافق نفتی، ابعاد این هزینه برای بسیاری از مردم روشنتر شده است.
این گزارش افزود، این توافق در شرایطی صورت میگیرد که تغییر سیاسی مورد انتظار در ونزوئلا هنوز رخ نداده است. دِلسی رودریگز همچنان در قدرت است، میلیونها ونزوئلایی در فقر زندگی میکنند، خاموشیهای برق ادامه دارد و هنوز تاریخی برای برگزاری انتخابات تعیین نشده است.
نیویورکتایمز در ادامه تاکید کرد، توافق جدید میتواند سرمایهگذاری گسترده آمریکا در اقتصاد ونزوئلا را به همراه داشته باشد؛ اما تضمینی برای اصلاحات سیاسی، برگزاری انتخابات یا بهبود مستقیم شرایط زندگی مردم ارائه نمیکند.
برخی ونزوئلاییها همچنین نگراناند که این توافق به تقویت روابط ترامپ و رودریگز و در نتیجه تثبیت بیشتر دولت کنونی منجر شود.در عین حال، واکنش مردم به این توافق یکدست نیست. برخی معتقدند پس از دههها حکومت سرکوبگرانه، همکاری با آمریکا ممکن است «شر لازم» برای خروج ونزوئلا از میراث حکومت هوگو چاوز و مادورو باشد.
یکی از شهروندان ونزوئلایی به نیویورکتایمز گفت آمریکا در این توافق بهمراتب بیشتر سود میبرد، اما به باور او، بدون فشار آمریکا، ونزوئلا ممکن است همچنان در وضعیت کنونی گرفتار بماند.در مقابل، گروهی دیگر واگذاری کنترل صنعت نفت به آمریکا را به معنای از دست رفتن حاکمیت ملی میدانند. یک مدیر سابق شرکت نفت دولتی ونزوئلا در ماراکایبو گفت آمریکا قرار است صنعت نفت کشور را مدیریت کند و «حاکمیت در اینجا از بین میرود».
اهمیت این مسئله از آن جهت بیشتر است که ونزوئلا در دهه ۱۹۷۰ صنعت نفت خود را ملی کرد و کنترل دولتی بر منابع نفتی بعدها به یکی از پایههای اصلی ایدئولوژی دولت سوسیالیستی هوگو چاوز تبدیل شد. به همین دلیل، تصمیم رودریگز برای واگذاری بخش قابلتوجهی از این منابع به آمریکا، یک تغییر جهت اساسی در سیاست ونزوئلا محسوب میشود.حتی حزب سوسیالیست رودریگز نیز از این توافق حمایت کرده و آن را در چارچوب تعهد تاریخی خود به «حاکمیت ملی» توصیف کرده است؛ موضعی که به دلیل سابقه تقابل این جریان با واشنگتن، از سوی منتقدان با کنایه مواجه شده است.
ونزوئلا؛ شکل جدید نئواستعمار آمریکا
در شبکههای اجتماعی نیز واکنشهای طنزآمیزی شکل گرفته است. یکی از تصاویر منتشرشده، لوگوی شرکت نفت دولتی ونزوئلا، PDVSA، را به «PDUSA» تغییر داده است. رافائل رامیرز، از چهرههای نزدیک به چاوز و رئیس پیشین شرکت نفت ونزوئلا که اکنون در تبعید به سر میبرد، رودریگز را متهم کرده که «درهای شکل جدیدی از استعمار آمریکا» را گشوده است.
با این حال، برخی مخالفان دولت نیز حاضرند بخشی از کنترل نفت را در ازای بهبود شرایط اقتصادی بپذیرند. یکی از دانشجویان ونزوئلایی گفت اگر منافع اقتصادی توافق در نهایت به افزایش کیفیت زندگی مردم منجر شود، ممکن است واگذاری بخشی از کنترل نفت قابل قبول باشد؛ اما او در شرایط فعلی چنین نتیجهای را محتمل نمیداند.در همین حال، ماریا کورینا ماچادو، از چهرههای اصلی مخالف دولت ونزوئلا، پیشتر ایده خصوصیسازی صنعت نفت را مطرح کرده بود؛ هرچند این موضوع در داخل کشور بسیار بحثبرانگیز بوده است.
این گزارش افزود، نگرانی اصلی منتقدان این است که نفت ونزوئلا نه بهای آزادی این کشور، بلکه بهای تداوم قدرت یک حکومت اقتدارگرا در قالبی وابستهتر به واشنگتن شده است. http://hadidnews.com/vdcjthex.uqemozsffu.html