شقاوت خیابانی/"پیرمردهای جانی" در اغتشاشات

حدیدنیوز؛ در این زمینه می‌توان به دستگیری فردی ۶۰ ساله اشاره کرد که در اغتشاشات ملارد، آشوبگران را تهییج می‌کرد و به آنها فرمان می‌داد که با سنگ بزنید!

و یا همینطور پیرمرد دیگری که یک افسر مظلوم انتظامی را در شهرک مارلیک با چاقو به شهادت رسانده بود.

همچنین تصویری از یک پیرمرد در آشوب‌های کرمانشاه وجود دارد که مقابل نیروهای امنیتی به زانو می‌نشیند و با تفنگ شکاری خود به سمت آنها شلیک می‌کند!

*واقعا علت این رویداد عجیب در کجاست؟
چرا پیرمردهایی که باید نماد سرد و گرم چشیدگی روزگار باشند و بلکه مانع هیجان‌زدگی و رفتارهای نامؤدبانه برخی جوان‌ترها هم بشوند اما خود در صف نخست آشوب حضور می‌یابند و از هیچ جنایتی هم فروگذار نیستند؟

به نظر می‌رسد پاسخ این رویداد مهم و درس‌آموز را باید در گزینه‌ای جست که طی روزهای اخیر برخی تحلیلگران و مقامات به آن اشاره کرده‌اند...

"کینه" و نفرتی که البته بیجا بود، همان علتی است که توانست پیرمردهایی که حتی واپسین روزهای عمر خود را می‌گذرانند وادار سازد تا بسته به توانشان دست به جنایت بزنند.

اینان که در طول عمر خود کمتر روی ذهن و دلشان تمرکز داشته‌اند، پای هر تحلیل غلطی نشسته‌اند، اهل مطالعه نبوده‌اند و مهمتر از همه دچار هجر "عقلانیت" بوده‌اند طبعا به‌صورت خودکار تبدیل به سربازان مسخ‌شده‌ی دشمن می‌شوند و نه تنها جهان را طبق دلخواه دشمن می‌بینند بلکه با اشاره سرانگشت او قادر به مقاومت در برابر عقل و دست زدن به جنایت نیز هستند.

این همان رویدادی است که در کربلای سال ۶۱ هجری نیز شاهد بوده‌ایم و دیدیم که برخی آدم‌ها چطور در اثر تحلیل غلط و هجر عقل؛ در مقابل عقلانیت کل و حق محض یعنی امام زمانه(ع) صف‌آرایی کردند و هریک به فراخور توان و سن خود علیه آن مظلوم زمانه(ع) دست به جنایت زدند.

متأسفانه این واقعیت مهم و تحلیل مرتبط با آن، از سوی عده‌ای با ساده‌انگاری به مقولاتی مثل نان حرام ربط داده می‌شود و این در حالی است که اولا منظور امام حسین بن علی(ع) از عبارت "مُلِئَت بُطونُکُم منَ الحَرام" که در خطبه خود خطاب به سپاه جرار کوفه به کار برد، نه نان حرام که فکر حرام و تحلیل غلط بود زیرا در محاسبات عقلایی به راحتی می‌شود فهمید که اثر نان حرام یا حرامزادگی مثل یک بیماری ژنتیکی اثری احتمالی است اما اثر تحلیل غلط قطعی خواهد بود.

به این معنی که فرد دارای تحلیل غلط؛ به‌طور صد در صدی و یقینی در صف مخالفت با حقانیت قرار می‌گیرد (مگر اینکه به سمت تحلیل درست گرایش بیابد) اما این گزاره درباره کسانی که در معرض نان حرام یا ولادت و نسب‌های پست بوده‌اند یک گزاره یقینی نیست و با اما و اگر مواجه است.

لذاست که نباید از موتور پیشران آشوب‌های اخیر یا همان "تحلیل غلط" برآمده از رحِم سیاه‌نمایی‌ها و تحلیلگران بی‌کارنامه غافل شد زیرا در این صورت هرگز نمی‌توان به معادلات سخت "فتنه دی" پاسخ داد.

پر واضح آنکه اتخاذ برخی نسخه‌های مماشات‌گونه در مقابله آشوبگران طی ۱۱ روز نخست درگیری‌ها نیز در عنان‌گسیختگی و تصعید بلوا اثر مستقیم داشته است که بایستی حتما در جای خود به این مسئله نیز پرداخته شود.

مشرق نیوز