برگزیده جایزه ملی کتاب آمریکا، دولت ترامپ و سیاستهای او را "رژیمی سرکوبگر با ایدئولوژی فاشیستی" توصیف کرد.

کنایه سنگین برنده جایزه ملی کتاب آمریکا به سیاستهای دولت ترامپ
30 آبان 1405 ساعت 10:59
برگزیده جایزه ملی کتاب آمریکا، دولت ترامپ و سیاستهای او را "رژیمی سرکوبگر با ایدئولوژی فاشیستی" توصیف کرد.
اختتامیه هفتادوهفتمین دوره جایزه ملی کتاب آمریکا با کنایه سنگین یکی از برگزیدگان به سیاستهای دونالد ترامپ و یادآوری نسلکشی در غزه به کار خود پایان داد. در این دوره که هزار و 912 اثر از ناشران مختلف برای ارزیابی ارسال شده بود، سومین اثر داستانی هانا لیلیت اسدی با عنوان "17 Paradiso" به عنوان برگزیده بخش داستان اعلام شد.
"17 Paradiso" که با الهام از زندگی پدر نویسنده به رشته تحریر درآمده، داستان مردی به نام "سوفین" را روایت میکند که پنج سال پیش از نکبت متولد شده است. با شروع جنگ و اشغال، تبعید و آوارگی تنها راه سوفین برای ادامه زندگی است؛ از فلسطین به کویت، از کویت به ایتالیا و بعد از آن آمریکا.
سوفین در این اثر نمادی از هزاران فلسطینی است که رژیم صهیونیستی آنها را از خانه و کاشانه خود رانده است، نمادی از مردمانی که هزاران کیلومتر از زادگاه خود دورند اما عشق به وطن را در دل دارند. نویسنده تلاش کرده دوری از وطن در کنار پایداری را بهعنوان هویت فلسطینی به نمایش بگذارد. رمان، شخصیت اصلی را از خلال خاطرات، مهاجرت، روابط و تلاشهای مکرر برای یافتن حس تعلق روایت میکند. در نهایت، این داستان زندگی یک مرد آواره را به سرنوشت جمعی فلسطینیان در "بازگشت" پیوند میزند.
مارکز ریویو در مقالهای درباره کتاب اسدی و شخصیت اصلی آن نوشت: "سوفین همیشه باور کوچکی در دل داشت که روزی خاطراتش را خواهد نوشت، مقالهای در نیویورکتایمز منتشر خواهد کرد، کلمات تاثیرگذارش فلسطین را نجات خواهند داد و او و همه کسانی که در سال1948 خانههایشان را ترک کردهاند، غرامت خانههای ازدسترفتهشان را دریافت خواهند کرد؛ دستکم غرامتی حداقلی و اشغال پایان خواهد یافت. اما هیچیک از این اتفاقات هرگز رخ نداد."
نویسنده در این کتاب شخصیتی را به تصویر میکشد که خاکستری است؛ نقاط قوت و ضعف قابل تاملی دارد و فراز و فرودهای متعددی را پشت سر گذاشته اما یک ویژگی خاص دارد: فلسطین، روح حاکم بر اوست.
اسدی در اختتامیه جایزه با یادی از پدرش گفت: هنگام نوشتن این کتاب، هم سوگی عمیق و شخصی را تجربه کردم و هم سوگی جمعی و وصفناپذیر را. دیدم سرطان پیکر پدرم را میفرساید و نسلکشی، مردم و کودکان فلسطین را ویران میکند. و شاید داستان فلسطین در این زمین همین باشد: زیبا و دردناک.
از دیگر حواشی تین دوره جایزه، غیبت برنده بخش غیر داستان جایزه به دلیل عدم صدور ویزای آمریکا بود.
عبدالرحمن الجندی (Abdelrahman ElGendy) در این دوره برای نگارش خاطراتش با عنوان Huna: A Memoir of Revolution, Prison, and Becoming تجلیل شد که روایتگر شش سال حبس و زندگی او به عنوان یک زندانی سیاسی در مصر است.
الجندی که پس از آزادی در آمریکا مشغول تحصیل بود، در تجمعات دانشجویان حامی فلسطین پس از هفت اکتبر شرکت پررنگی داشت و مقالاتی از او در رسانههای آمریکا درباره غزه منتشر شد. او در این مقالات بر "نسلکشی" در غزه تاکید داشت.
الجندی در مقالهای که در نیویورکر منتشر شده، توضیح داده است که پس از برخوردها با دانشجویان حامی غزه، هراس از ربوده شدن توسط نیروهای اداره مهاجرت به کابوس او تبدیل شد و بر جوانب مختلف زندگی او سایه انداخت. این شرایط او را در نهایت به فکر مهاجرت به اروپا انداخت.
این نویسنده در نهایت به دلیل رد شدن درخواست ویزای ایالات متحده نتوانست در مراسم حضور یابد؛ به همین دلیل، ویراستار کتابش، هلن تومایدس (Helen Thomaides) جایزه را به نمایندگی از او پذیرفت و متن سخنرانیاش را خواند. الجندی در این پیام، کنایه سنگینی به سیاستهای ضد مهاجرت دونالد ترامپ زد. الجندی در این بیانیه توضیح میدهد که چطور رویای نوشتن از خاطراتش، تنها مایه دلگرمی او در زندان بود و بارها متن بیانیهاش را زیر لحافی تمرین کرده که مادرش به دستش در زندان رسانده. او با اشاره به مسیر سختی که پیمود تا به این جایزه برسد، نوشت:
امروز، آن رویا باید به نقطه تکمیل خود میرسید. اما همچون بسیاری از حلقههای گسستهشده در زندگیام، این رویا نیز ناتمام خواهد ماند؛ درهمشکسته به دست رژیمی سرکوبگر با ایدئولوژی فاشیستی که اردوگاههای کار اجباریاش آمادهاند تا پیکرهایی را که «نامطلوب» میپندارد، ببلعند.
انتهای پیام/
منبع:خبرگزاری تسنیم
کد مطلب: 48207