کمپ عریفجان کویت؛ هاب لجستیکی نیروی زمینی آمریکا در غرب آسیا و محل نگهداری میلیاردها دلار تجهیزات پیش‌موضعی ارتش این کشور، یکی از مهم‌ترین گره‌های شبکه عملیاتی سنتکام به شمار می‌رود؛ مرکزی که نقش کلیدی در تجهیز، پشتیبانی و جابه‌جایی یگان‌های آمریکایی در منطقه دارد.

کمپ عریفجان در کویت، یکی از مهم‌ترین مراکز فرماندهی و پشتیبانی نیروی زمینی ارتش آمریکا در غرب آسیا، در جریان دفاع مشروع جمهوری اسلامی ایران در برابر تجاوزات آمریکا پس از نقض تفاهم آتش‌بس، بارها در فهرست اهداف نیروهای مسلح ایران قرار گرفته و با حملات پهپادی و موشکی سپاه پاسداران و ارتش کوبیده شد.این مجموعه که ستون فقرات لجستیکی ارتش آمریکا در منطقه و محل استقرار فرماندهی پیشروی نیروی زمینی این کشور به شمار می‌رود، طی چند مرحله هدف عملیات‌های موشکی و پهپادی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و ارتش جمهوری اسلامی ایران قرار گرفت؛ حملاتی که بخش‌هایی از زیرساخت‌های پشتیبانی و نظامی این مرکز را هدف قرار داد.

کمپ عریفجان؛ قلب لجستیک ارتش آمریکا در غرب آسیا
کمپ عریفجان (Camp Arifjan) در جنوب شرقی کویت، یکی از مهم‌ترین مراکز فرماندهی، پشتیبانی و لجستیکی ارتش آمریکا در حوزه مسئولیت سنتکام (CENTCOM) است و به‌عنوان هاب اصلی انتقال نیرو، تجهیزات و تدارکات برای عملیات‌های زمینی در غرب آسیا شناخته می‌شود.

برخلاف پایگاه هوایی علی السالم که مأموریت اصلی آن پشتیبانی از عملیات هوایی است، عریفجان ستون فقرات پشتیبانی عملیات زمینی آمریکا به شمار می‌رود. تجهیزات سنگین، خودروهای زرهی، سامانه‌های مهندسی رزمی، مهمات، قطعات یدکی و ذخایر لجستیکی پیش از اعزام به مناطق عملیاتی در این کمپ نگهداری و آماده‌سازی می‌شوند.

این کمپ همچنین مقر فرماندهی پیشروی نیروی زمینی آمریکا در منطقه (USARCENT Forward) است و هماهنگی یگان‌های مستقر در کویت، عراق، سوریه و سایر پایگاه‌های آمریکا در غرب آسیا را بر عهده دارد؛ نقشی که عریفجان را به یکی از مهم‌ترین مراکز فرماندهی و پشتیبانی عملیات زمینی آمریکا تبدیل کرده است.استقرار در نزدیکی بندر الشعیبه، بندر شوئیخ، شبکه بزرگراهی کویت و پایگاه هوایی علی السالم نیز امکان انتقال سریع نیرو و تجهیزات از مسیر دریا و هوا را فراهم کرده و جایگاه عریفجان را به‌عنوان گره اصلی زنجیره لجستیکی ارتش آمریکا در خلیج فارس تثبیت کرده است.

شناسنامه فنی قلب لجستیک ارتش آمریکا در غرب آسیا
کمپ عریفجان (Camp Arifjan) در جنوب شرقی کویت و در فاصله حدود ۵۵ کیلومتری شهر کویت، از اواخر دهه ۱۹۹۰ فعالیت خود را آغاز کرد و امروز به یکی از مهم‌ترین مراکز فرماندهی، پشتیبانی و لجستیکی ارتش آمریکا در حوزه مسئولیت فرماندهی مرکزی آمریکا (CENTCOM) تبدیل شده است.

این مجموعه به‌عنوان هاب اصلی انتقال نیرو، تجهیزات و تدارکات برای عملیات‌های زمینی ارتش آمریکا در غرب آسیا شناخته می‌شود.برخلاف پایگاه هوایی علی السالم که مأموریت اصلی آن پشتیبانی از عملیات‌های هوایی و جابه‌جایی راهبردی نیروهاست، کمپ عریفجان ستون فقرات پشتیبانی عملیات زمینی آمریکا محسوب می‌شود. بخش عمده‌ای از خودروهای زرهی، سامانه‌های مهندسی رزمی، مهمات، قطعات یدکی، تجهیزات سنگین و ذخایر لجستیکی ارتش آمریکا پیش از اعزام به مناطق عملیاتی، در این مجموعه نگهداری، سازمان‌دهی و آماده‌سازی می‌شوند.

عریفجان همچنین مقر فرماندهی پیشروی نیروی زمینی آمریکا در منطقه (USARCENT Forward) است و مسئولیت برنامه‌ریزی، هماهنگی و پشتیبانی از مأموریت‌های ارتش آمریکا در حوزه سنتکام را بر عهده دارد. این جایگاه، کمپ را به یکی از مهم‌ترین مراکز فرماندهی و پشتیبانی عملیات زمینی آمریکا در منطقه و حلقه اتصال میان نیروهای اعزامی و تجهیزات پیش‌موضعی ارتش این کشور تبدیل کرده است.

این مجموعه با برخورداری از انبارهای راهبردی تجهیزات، کارگاه‌های تعمیرات سنگین، مراکز لجستیکی، ساختمان‌های فرماندهی، مراکز مخابراتی و محوطه‌های وسیع نگهداری خودروهای نظامی، مرکز اصلی اجرای برنامه ذخایر پیش‌موضعی ارتش آمریکا (Army Prepositioned Stocks) در غرب آسیا به شمار می‌رود؛ برنامه‌ای که امکان آماده‌سازی و تحویل سریع تجهیزات به یگان‌های اعزامی را در زمان بروز بحران فراهم می‌کند.

موقعیت جغرافیایی عریفجان نیز بر اهمیت آن افزوده است. اتصال مستقیم این کمپ به بندر الشعیبه، بندر شوئیخ، پایگاه هوایی علی السالم، پایگاه هوایی احمد الجابر و شبکه بزرگراهی کویت، انتقال سریع نیرو، تجهیزات و محموله‌های نظامی از مسیرهای دریایی و هوایی به میدان‌های عملیاتی را امکان‌پذیر کرده است.از همین رو، این کمپ نقش محوری در پشتیبانی از مأموریت‌های ارتش آمریکا در عراق، سوریه، اردن و دیگر کشورهای حوزه مسئولیت سنتکام ایفا می‌کند و از آن به‌عنوان مهم‌ترین مرکز فرماندهی و لجستیک نیروی زمینی آمریکا در خلیج فارس و گره اصلی زنجیره لجستیکی ارتش آمریکا در غرب آسیا یاد می‌شود.

چگونه عریفجان به بزرگ‌ترین مرکز پشتیبانی زمینی آمریکا تبدیل شد؟
کمپ عریفجان از اواخر دهه ۱۹۹۰ با هدف پشتیبانی بلندمدت از عملیات‌های ارتش آمریکا در غرب آسیا ایجاد شد و پس از حمله آمریکا به عراق در سال ۲۰۰۳، با توسعه مستمر زیرساخت‌های انبارداری، تعمیر و نگهداری تجهیزات، فرماندهی و لجستیک، به مهم‌ترین مرکز پشتیبانی زمینی این کشور در منطقه تبدیل شد.در چارچوب این توسعه، ارتش آمریکا با سرمایه‌گذاری گسترده، ده‌ها انبار سرپوشیده استاندارد برای نگهداری خودروهای زرهی، سامانه‌های توپخانه، تجهیزات مهندسی، مهمات و قطعات یدکی احداث کرد؛ اقدامی که ضمن حفاظت تجهیزات در برابر شرایط آب‌وهوایی کویت، زمان آماده‌سازی آن‌ها برای اعزام به مناطق عملیاتی را کاهش داد.

همزمان، ظرفیت تعمیرات سنگین نیز با ایجاد کارگاه‌های تخصصی برای بازسازی خودروهای زرهی، کامیون‌های تاکتیکی، سامانه‌های مهندسی رزمی و تجهیزات پشتیبانی افزایش یافت تا بخش عمده فرآیند بازآماد تجهیزات در داخل کمپ انجام شود. همچنین؛ توسعه مسیرهای تردد خودروهای سنگین، محوطه‌های بارگیری، پارکینگ‌های نظامی و مراکز توزیع تجهیزات، امکان جابه‌جایی هم‌زمان حجم بالایی از خودروها و محموله‌های نظامی را فراهم کرد.

در سال‌های اخیر نیز با تغییر راهبرد ارتش آمریکا از استقرار گسترده نیروها به نگهداری تجهیزات پیش‌موضعی، تمرکز توسعه عریفجان بر گسترش زیرساخت‌های ذخیره‌سازی تجهیزات، سامانه‌های هوشمند مدیریت موجودی، مراکز فرماندهی دیجیتال و شبکه‌های ارتباطی امن قرار گرفته است؛ قابلیتی که این کمپ را به یک «مرکز بسیج لجستیکی» تبدیل کرده و امکان تجهیز سریع یگان‌های اعزامی در بحران‌های منطقه‌ای را فراهم می‌کند.از همین رو، عریفجان امروز مهم‌ترین گره لجستیکی نیروی زمینی آمریکا در غرب آسیا محسوب می‌شود.

انبارهای پیش‌موضعی؛ میلیاردها دلار تجهیزات آماده جنگ
مهم‌ترین مزیت راهبردی کمپ عریفجان، حجم گسترده تجهیزات نظامی ذخیره‌شده در آن است. این مجموعه یکی از مراکز اصلی برنامه ذخایر پیش‌موضعی ارتش آمریکا (Army Prepositioned Stocks - APS) محسوب می‌شود؛ طرحی که بر اساس آن، تجهیزات رزمی و پشتیبانی پیش از وقوع بحران در مناطق حساس مستقر می‌شوند تا در زمان نیاز، تنها نیروی انسانی به منطقه اعزام شده و تجهیزات را تحویل بگیرد.در چارچوب این برنامه، هزاران قلم تجهیزات شامل خودروهای زرهی، تانک، نفربر، خودروهای تاکتیکی، کامیون‌های سنگین، ماشین‌آلات مهندسی، سامانه‌های پشتیبانی، تجهیزات مخابراتی، بیمارستان‌های صحرایی، ژنراتورها، قطعات یدکی و حجم قابل توجهی از اقلام لجستیکی در عریفجان نگهداری می‌شود؛ تجهیزاتی که برای پشتیبانی سریع از یک یگان رزمی کامل سازمان‌دهی شده‌اند.

بخش عمده این تجهیزات در انبارهای سرپوشیده استاندارد مجهز به سامانه‌های کنترل دما، مدیریت موجودی و پایش فنی نگهداری می‌شود تا در برابر گرما، گردوغبار و رطوبت کویت محافظت شده و با حداقل عملیات بازآماد، آماده تحویل به یگان‌های عملیاتی باشند.بر اساس اطلاعات منتشرشده از سوی ارتش آمریکا، ارزش تجهیزات ذخیره‌شده در این کمپ در مقاطعی حدود ۵.۵ میلیارد دلار برآورد شده و توسعه انبارهای سرپوشیده نیز موجب انتقال بخش عمده تجهیزات از محوطه‌های روباز و کاهش فرسایش اقلیمی شده است.

ذخایر عریفجان تنها برای مأموریت در کویت نیست و در صورت نیاز می‌تواند به عراق، سوریه، اردن، عربستان سعودی و دیگر مناطق تحت مسئولیت سنتکام منتقل شود. از این رو، این کمپ به‌عنوان «بانک تجهیزات رزمی» ارتش آمریکا در غرب آسیا شناخته می‌شود و راهبرد «نیرو از آمریکا، تجهیزات از عریفجان» را محقق می‌کند؛ مدلی که زمان استقرار یگان‌ها را کاهش داده، هزینه حمل‌ونقل راهبردی را کم می‌کند و انعطاف عملیاتی بیشتری در مدیریت بحران‌های منطقه‌ای فراهم می‌آورد.

عریفجان چگونه به پایگاه‌های آمریکا در منطقه متصل است؟
اهمیت کمپ عریفجان تنها به وسعت یا حجم تجهیزات آن محدود نمی‌شود، بلکه به جایگاه آن در شبکه پشتیبانی نظامی آمریکا در غرب آسیا بازمی‌گردد. این مجموعه به‌عنوان حلقه اتصال مسیرهای دریایی، هوایی و زمینی، وظیفه دریافت، سازمان‌دهی، نگهداری و توزیع تجهیزات و تدارکات برای پایگاه‌های آمریکا در منطقه را بر عهده دارد.زنجیره لجستیکی عریفجان از بنادر الشعیبه و شوئیخ آغاز می‌شود؛ جایی که تجهیزات سنگین، خودروهای زرهی، کانتینرهای نظامی و محموله‌های پشتیبانی پس از ورود به کویت، از طریق شبکه بزرگراهی به این کمپ منتقل و برای اعزام به یگان‌های عملیاتی آماده‌سازی می‌شوند.

در حوزه حمل‌ونقل هوایی نیز، عریفجان با پایگاه‌های علی السالم و احمد الجابر ارتباط مستقیم دارد. نیروهای اعزامی، تجهیزات سبک، قطعات حساس و محموله‌های فوری از طریق این پایگاه‌ها وارد کویت شده و پس از تجهیز و سازمان‌دهی در عریفجان، به مناطق عملیاتی اعزام می‌شوند. در این تقسیم مأموریت، پایگاه‌های هوایی مسئول انتقال راهبردی و عریفجان مرکز اصلی دریافت و توزیع تجهیزات زمینی است.

پس از آماده‌سازی، تجهیزات از طریق کاروان‌های زمینی یا هواپیماهای ترابری به پایگاه‌های آمریکا در عراق، سوریه و اردن منتقل می‌شود.علاوه بر این، عریفجان با پایگاه هوایی العدید در قطر، پایگاه هوایی الظفره در امارات، پایگاه عین‌الاسد در عراق و مراکز لجستیکی آمریکا در بحرین و عربستان سعودی نیز در ارتباط است. در این شبکه، العدید مرکز فرماندهی هوایی، علی السالم و احمد الجابر گره‌های حمل‌ونقل هوایی، بنادر کویت دروازه ورود تجهیزات دریایی و عریفجان مرکز تجمیع، نگهداری و توزیع تجهیزات زمینی به شمار می‌رود.

به همین دلیل، عریفجان «گره میانی» شبکه لجستیکی ارتش آمریکا در غرب آسیا محسوب می‌شود؛ مرکزی که جریان تجهیزات، خودروها، قطعات، سوخت، تدارکات و نیروی انسانی از آن عبور می‌کند. هرگونه اختلال گسترده و پایدار در عملکرد این مرکز می‌تواند بر سرعت تجهیز، بازآماد و پشتیبانی نیروهای آمریکایی در چندین جبهه عملیاتی اثر بگذارد؛ هرچند ارتش آمریکا برای کاهش این آسیب‌پذیری، ظرفیت‌های لجستیکی خود را میان چند پایگاه و انبار منطقه توزیع کرده و از مسیرهای جایگزین دریایی، هوایی و زمینی نیز بهره می‌برد.

چرا این کمپ در محاسبات نظامی ایران اهمیت دارد؟
در هر رویارویی نظامی، مراکز فرماندهی و لجستیکی از باارزش‌ترین اهداف محسوب می‌شوند، زیرا تداوم عملیات رزمی به تأمین تجهیزات، مهمات، سوخت، قطعات یدکی و پشتیبانی وابسته است. از این منظر، کمپ عریفجان به دلیل نقش محوری در شبکه پشتیبانی نیروی زمینی آمریکا، جایگاه ویژه‌ای در ارزیابی‌های نظامی دارد.برخلاف پایگاه‌های هوایی که مأموریت اصلی آن‌ها اجرای عملیات پروازی است، عریفجان مرکز نگهداری، آماده‌سازی و توزیع تجهیزات محسوب می‌شود؛ ازاین‌رو هرگونه اختلال گسترده و پایدار در عملکرد آن می‌تواند بر سرعت تجهیز یگان‌ها، بازآماد تجهیزات و چرخه پشتیبانی نیروهای آمریکایی در منطقه اثر بگذارد.

عریفجان؛ فراتر از یک پایگاه نظامی
اهمیت این کمپ به موقعیت جغرافیایی آن نیز بازمی‌گردد. عریفجان در کویت و در مجاورت شبکه بنادر، فرودگاه‌ها و بزرگراه‌هایی قرار دارد که آن را به سایر پایگاه‌های آمریکا در منطقه متصل می‌کنند؛ بنابراین، این مجموعه صرفاً یک اردوگاه نظامی نیست، بلکه بخشی از زنجیره پشتیبانی منطقه‌ای ارتش آمریکا به شمار می‌رود.

در عین حال، ارتش آمریکا برای کاهش آسیب‌پذیری این شبکه، طی سال‌های اخیر بخشی از ظرفیت‌های لجستیکی خود را میان چندین پایگاه و انبار توزیع کرده، مسیرهای جایگزین حمل‌ونقل ایجاد کرده و سامانه‌های افزونه (Redundancy) را توسعه داده است.

اگرچه عریفجان یکی از مهم‌ترین گره‌های لجستیکی آمریکا در غرب آسیاست، اما به‌تنهایی تمام ظرفیت پشتیبانی این کشور در منطقه را تشکیل نمی‌دهد.در مجموع، اهمیت راهبردی کمپ عریفجان بیش از آنکه به نقش رزمی مستقیم آن مربوط باشد، به جایگاهش در حفظ آمادگی رزمی، گردش تجهیزات و پشتیبانی مستمر از یگان‌های نیروی زمینی آمریکا در غرب آسیا بازمی‌گردد.

چرا عریفجان در فهرست اهداف ایران قرار گرفت؟
اهمیت کمپ عریفجان در معماری نظامی آمریکا در غرب آسیا باعث شده است این مجموعه صرفاً یک مرکز لجستیکی معمولی نباشد، بلکه به‌عنوان یکی از گره‌های اصلی زنجیره فرماندهی، پشتیبانی و تداوم عملیات نیروی زمینی آمریکا در منطقه شناخته شود.

از نگاه ایران، پایگاه‌هایی که در تأمین تجهیزات، انتقال نیرو، پشتیبانی عملیاتی و فراهم‌سازی ظرفیت‌های نظامی آمریکا نقش دارند، بخشی از زیرساخت‌های پشتیبان تهدید علیه امنیت کشور محسوب می‌شوند.

بر همین اساس، ایران کمپ عریفجان را نه به‌عنوان یک مرکز منفصل از میدان درگیری، بلکه به‌عنوان یکی از حلقه‌های شبکه عملیاتی آمریکا در منطقه ارزیابی کرده است؛ شبکه‌ای که به اعتقاد تهران در پشتیبانی از اقدامات نظامی علیه ایران نقش داشته است.

به همین دلیل، این پایگاه به دلیل جایگاه خود در ساختار فرماندهی و لجستیکی سنتکام، در زمره اهداف مورد توجه قرار گرفت و حملات موشکی و پهپادی ایران علیه آن با هدف ضربه به ظرفیت‌های پشتیبان عملیات‌های آمریکا انجام شد.

پایان پیام/