علی نصیریاقدم، دبیر هیئت امنای سازمان تأمین اجتماعی و صندوقهای تابعه با اشاره به نحوه محاسبه مستمری بازنشستگی اظهار کرد: بسیاری از بیمهپردازان انگیزه کافی برای پیگیری ثبت واقعی میزان درآمد خود ندارند، نه به این دلیل که قصد ارائه اطلاعات نادرست داشته باشند، بلکه به این علت که در فرمول فعلی، آنچه برای مستمری اهمیت دارد، حقوق و دستمزد دو سال پایانی اشتغال است.
وی توضیح داد: بر اساس فرمول موجود، میانگین حقوق ۲۴ ماه آخر فعالیت، مبنای تعیین مستمری قرار میگیرد؛ بنابراین بیمهپرداز کمتر احساس نیاز میکند که در سالهای قبل از آن، بر ثبت دقیق حقوق و پرداخت حق بیمه متناسب با درآمد واقعی خود نظارت داشته باشد.
نصیریاقدم افزود: نتیجه این وضعیت، شکلگیری نوعی کماظهاری سیستماتیک در پرداخت حق بیمه است؛ بهگونهای که برخی کارفرمایان حق بیمه را تا سقف مشخصی پرداخت میکنند، در حالی که سازمان تأمین اجتماعی باید در آینده مستمری را برای سالهای طولانی بر مبنای تعهدات خود پرداخت کند و همین موضوع به تداوم ناترازی منابع منجر میشود.
دبیر هیئت امنای سازمان تأمین اجتماعی و صندوقهای تابعه تأکید کرد: اصلاح این سازوکار تنها به نفع سازمان نیست، بلکه منافع مستقیم بیمهپردازان را نیز تأمین میکند. زیرا هر فرد ممکن است در طول دوران اشتغال بر اثر حادثه دچار ازکارافتادگی شود یا فوت کند و خانواده او مستمریبگیر شوند.
وی گفت: اگر بیمهشده در طول سالهای اشتغال نسبت به میزان واقعی دستمزدی که مبنای پرداخت حق بیمه قرار میگیرد بیتفاوت باشد و حق بیمه بر اساس حداقل دستمزد پرداخت شود، در صورت ازکارافتادگی یا فوت، مستمری او یا بازماندگانش نیز بر همان مبنای حداقلی محاسبه خواهد شد که میتواند مشکلات جدی معیشتی برای خانواده ایجاد کند.
نصیریاقدم خاطرنشان کرد: اصلاح نظام محاسبه مستمری و ایجاد انگیزه برای پرداخت حق بیمه بر مبنای دستمزد واقعی، هم به پایداری منابع سازمان تأمین اجتماعی کمک میکند و هم امنیت اقتصادی بیمهشدگان و خانوادههای آنان را در شرایط ازکارافتادگی یا فوت افزایش میدهد.
پایان پیام/