حدید نیوز - با تحمیل آینده نگری کودکان را مضطرب نکنیم

این روزها که خانواده‌ها تلاش می‌کنند به حالت عادی زندگی و خانه‌های خود برگردند؛ کودکان با خاطرات به جا مانده از جنگ درگیرند. اما آیا تمام ترس کودکان از صدای بمباران نشات گرفته؟

مامان و بابا، آینه کودک

مهسا طیبی، روان‌درمانگر کودک و نوجوان از لزوم نگاه مجدد والدین به خودشان می‌گوید: «اولین گام برای مواجه با کودک ترسیده از جنگ، بررسی والدین است. معمولا کودک به میزان آشفتگی والدین، دچار آشفتگی ذهنی می‌شود. خصوصا در کودکان زیر هفت سال، تاثیر احساسات والدین بسیار بالاست. ضمن اینکه کودک قدرت زندگی در لحظه را دارد و درگیر آینده نگری نیست. برعکس والدین به واسطه این افکار، میزان اضطراب بالاتری را تجربه می‌کنند. والد، باید به ثبات درونی برسد تا اضطراب خود را به کودک منتقل نکند.»

یک پله بالاتر

از طیبی می‌پرسم چطور برخی والدین در این شرایط هم ثبات ذهنی دارند؟ «می‌توان گفت افرادی که در زندگی چالش‌های زیادی را تحمل کرده و سختی کشیده‌اند؛ نسبت به والدینی که در شرایط ایزوله بزرگ شده‌اند قدرت تاب آوری بالاتری دارند. از آنجایی که سبک تربیتی ما دست خودمان نبوده؛ در صورت نداشتن این ثبات، با خودسازی آن را به دست آورید. مثلا اگر مجبور باشید سرکار بروید، صبح زود بیدار می‌شوید. اما اگر برنامه جدی نداشته باشید ممکن است تا ظهر بخوابید. با همین روش روی ساختار دستور پذیری مغز کار کنید. به مغز دستور بدهید که با شرایط کنار بیاید و آن را بپذیرد.زمانی که والدین شرایط را قبول کنند و در عمل آشفته به نظر نیایند؛ کودک هم احساس می‌کند از پس شرایط برخواهد آمد.»

شیشه در بسته برای آرامش

این روان‌درمانگر کودک و نوجوان ادامه می‌دهد: «با فرض اینکه آرامش ذهنی را به دست آوردید، برای تثبیت آن باید ورودی مغزتان را کنترل کنید. بدون هیچ گونه جهت گیری سیاسی، والدین ببیند کدام دسته از منابع خبری، حس ترس را بر آنها مستولی می‌کند. من به برخی مراجعین پیشنهاد قرنطینه دو هفته‌ای می‌دهم.

می‌گویم منابع خبری خارج از کشور را دو هفته رها کنید تا تاثیر آن را حس کنید.تاثیر سواد رسانه در آرامش شما، و اثر آرامش شما بر حس امنیت کودک بسیار جدی است.واقعیت این است که نمی‌توان برای کودک نقش بازی کرد. کودکان احوال روحی والدین را به خصوص در مادرشان خیلی خوب متوجه می‌شوند. شما هر چقدر هم که لبخند بزنید؛ اشفتگی درونتان به کودک منتقل می‌شود. این که والدین در روز ده جمله شیک و امید بخش به بچه بگویند اما ادامه روز را غرق در وحشت اخبار یا اضطراب شرایط مالی و .. باشند؛ کمکی به تقویت روحیه کودک نخواهد کرد.»

فرصتی برای زیستن

او اضافه می‌کند: «اگر دیدگاه والدین به کودک این باشد که او هم انسانی است شایسته تجربه و رشد؛ بابت هر اتفاقی دستپاچه نمی‌شوند. به تجربه‌های خودتان نگاه کنید که از کودکی اتفاقات مختلف چقدر به توانایی‌های شما اضافه کرد.حالا هم فرزندتان در کنار شماست و با تماشای مواجه شما نسبت به شرایط سخت و بحرانی الگو برداری می‌کند. او در کنار شما یاد می‌گیرد چگونه از این روزها گذر کند و کوله بار بزرگسالی‌اش را با نگاه کردن به شما پر می‌کند.»