حدید نیوز - حلاوت پدرانه/ پدر تنها ترین مظلوم و محبوب

به مناسبت فرارسیدن میلاد امیرالمومنین علی (ع) و روز پدر، شاعری گرانمایه و پیشکسوت عرصه شعر و ادب، شعری زیبا در وصف جایگاه و مقام شامخ پدر سروده است.

به گزارش حدید نیوز؛ جایگاه پدر در فرهنگ ایرانی - اسلامی ما، جایگاهی بس ژرف و بزرگ داشته و تلفیقی ماندگار و پر معنا با ادبیات ایرانی و دینی ما دارد.

پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم) فرمودند: «اَنَا وَ عَلِی اَبَوَا هَذِهِ الْاُمَّه؛ من و علی پدران این امت هستیم». در روایتی دیگر از رسول خدا نقل شده است که: «حَقُّ عَلِیِّ بنِ أبی طالِبٍ عَلی هذِهِ الاُمَّةِ کَحَقِّ الوالِدِ عَلی وَلَدِهِ؛ حق علی بر مسلمانان مانند حق پدر بر فرزندانش است.» پیداست که این گفتار به معنی استعاری پدری اشاره دارد که الگویی نقش آفرین و اثرگذار برای الهام پذیری در ادبیات بزرگان و اساطیر ایرانی شده است.

«پدر» در ادبیات ایران و در بین اساطیر و پیشینیان مان از جایگاهی بس رفیع برخوردار بوده و همواره نمادی از قدرت، خردمندی، عطوفت و مسئولیت پذیری دارد، این جایگاه در روایات دینی و متون ادبی و آثار تاریخی و به خصوص در آثار ادبی و اشعار بزرگان این مرز و بوم نیز نماد و الگویی از شکوه و اقتدار بوده که همواره احترام و اهمیتی ویژه را به خود اختصاص داده؛ به نحوی که امروز سبک زیبای زندگی امروز ما ایرانیان مرهون این اهتمام ویژه است.

«هادی شاملو»، شاعری فرهیخته و پیشکسوت عرصه شعر و ادب که مکتوبات و سروده های نغز و بدیع بسیاری در عرصه های فرهنگی و دینی دارد، سروده ای در وصف مقام شامخ پدر دارد که در آن تأمل و تفکری بس ژرف در ابعاد بزرگ وجودی پدران نهفته است.

متن سروده آقای «هادی شاملو» به شرح زیر است:

پدر از عشق و ایثار و فنا بود
نهاد ریشه در افکار ما بود

فنا شد بهر ما در عشق و ایثار
حضور فکر او زین ماجرا بود

حضور جسم را چون حکم فانیست
چنین از حکمت راز بقا بود

تعهد بود و تدبیر و رسالت
نگاهش از زمین تا ماورا بود

همه مهر و زلالی و فتوت
به عشق ما دبیر و رهنما بود

برای کسب روزی تا دم مرگ
به هر مشکل زما مشگل گشا بود

سخنهایش ز گرمی و حلاوت
به هر مجلس پر از صدق و صفا بود

در آن یکرنگی و بزم شبانه
چه شور و عشق و شیدایی به پا بود

پدر چون شمع و ما پروانه بودیم
حدیث عشق او صبر و رضا بود

حکایت ها لبالب علم و عرفان
به چشم جان ما چون توتیا بود

پدر تنها ترین مظلوم و محبوب
که او الگوی بر افعال ما بود

پدر چون کوهی از غم بود و اندوه
پل خیر و سعادت بهر ما بود

پدر بود او ، نه از راه غریزه
ز درک و معرفت عاشق به ما بود

از او تاب و توان پایمردی
به عبرت درس در رفتار ما بود

ندانستم چه گنجی دادم از کف
طبیبی چون به روح ما شفا بود

درشتی کرده ام گر از نفهمی
مرا بخشید و ارکان سخا بود

پدر بود ورای مهر مادر
پرستاری که سرشار از حیا بود

سرشت من از او نشأت پذیرفت
پدر را چون نمادی از خدا بود

در آن کانون لبریز از محبت
چو ساعی بین مروه تا صفا بود

فقر مطلق؛ هادی شاملو - اردیبهشت ۸۸

پدر از عشق و ایثار و فنا بود نهاد ریشه در افکار ما بود

فنا شد بهر ما در عشق و ایثار حضور فکر او زین ماجرا بود

حضور جسم را چون حکم فانیست چنین از حکمت راز بقا بود

تعهد بود و تدبیر و رسالت نگاهش از زمین تا ماورا بود

همه مهر و زلالی و فتوت به عشق ما دبیر و رهنما بود

برای کسب روزی تا دم مرگ به هر مشکل زما مشگل گشا بود

سخنهایش ز گرمی و حلاوت به هر مجلس پر از صدق و صفا بود

در آن یکرنگی و بزم شبانه چه شور و عشق و شیدایی به پا بود

پدر چون شمع و ما پروانه بودیم حدیث عشق او صبر و رضا بود

حکایت ها لبالب علم و عرفان به چشم جان ما چون توتیا بود

پدر تنها ترین مظلوم و محبوب که او الگوی بر افعال ما بود

پدر چون کوهی از غم بود و اندوه پل خیر و سعادت بهر ما بود

پدر بود او ، نه از راه غریزه ز درک و معرفت عاشق به ما بود

از او تاب و توان پایمردی به عبرت درس در رفتار ما بود

ندانستم چه گنجی دادم از کف طبیبی چون به روح ما شفا بود

درشتی کرده ام گر از نفهمی مرا بخشید و ارکان سخا بود

پدر بود ورای مهر مادر پرستاری که سرشار از حیا بود

سرشت من از او نشأت پذیرفت پدر را چون نمادی از خدا بود

در آن کانون لبریز از محبت چو ساعی بین مروه تا صفا بود