پايگاه خبری تحليلی حديد نيوز 8 ارديبهشت 1398 ساعت 12:53 http://hadidnews.com/vdcfxydm.w6detagiiw.html -------------------------------------------------- عنوان : واکنش رسانه‌های آمریکایی درباره نتیجه تحریم نفتی ایران -------------------------------------------------- رسانه‌های آمریکایی با وجود اینکه بشدت اخبار و تحولات مربوط به تحریم‌های کاخ سفید علیه ایران را پیگیری می‌کنند اما هنوز درباره این موضوع مرددند که منظور ترامپ برای اعمال فشار حداکثری بر ایران چیست؟ متن : به گزارش حدیدنیوز، رسانه های آمریکایی با وجود اینکه بشدت اخبار و تحولات مربوط به تحریم های کاخ سفید علیه ایران را پیگیری می کنند اما هنوز درباره این موضوع مرددند که منظور ترامپ و هدف اصلی مشاوران او در کاخ سفید برای اعمال فشار حداکثری بر ایران چه بوده و آنها در پی رسیدن به چه هدفی در اعمال این نوع تحریم ها در قبال ایران هستند. نشریه فارین پالیسی در همین باره با انتشار گزارشی تاکید کرده شاید در وهله اول و در کوتاه مدت تحریم ها بتواند بر اقتصاد ایران تأثیر گذاشته و سهم ایران از بازار نفت را کاهش دهد اما در درازمدت نمی توان به اثرگذاری تحریم ها در جهت تغییر رفتار نظام جمهوری اسلامی دل خوش کرد. این نشریه در ادامه آورده است: از هم اینک خریداران نفت ایران در فضای رسانه ها فریاد برآورده و اعتراض خود را به دولت ترامپ بیان کرده اند که نمی توانند با این سرعت به دنبال جایگزین کردن نفت ایران با نفت سایر کشورهای منطقه باشند. به همین دلیل به نظر می رسد آنها در نهایت هم نتوانند میزان واردات نفت از ایران را به صفر برسانند. هیچ منبع قابل اطمینان و درستی برای جایگزین کردن نفت ایران وجود ندارد. اگر کشورهای واردکننده نفت از ایران در وهله اول هم برای مدتی میزان واردات خود از این کشور را کاهش دهند اما در درازمدت راه های دیگری را برای انجام تجارت با ایران پیدا خواهند کرد و این به معنای آن است که به راه هایی برای انجام این کار متوسل می شوند که می تواند از تیررس دولت آمریکا نیز پنهان بماند. ترامپ شاید بتواند در این مرحله ثابت کند آمریکا می تواند از اقتصاد جهانی به عنوان سلاح در راستای منافع ملی اش استفاده کند اما در درازمدت این سلاح باعث تنگ تر شدن دایره همکاران و تاجران با آمریکا خواهد شد. تحلیلگران این نشریه بر این عقیده اند که تحریم های ترامپ علیه اقتصاد ایران در مسائل منطقه ای نیز تأثیر بسیار زیادی بر امنیت آمریکا خواهد داشت. در این گزارش آمده است: تهران مطمئناً اقدامات آمریکا و متحدانش در منطقه را بی پاسخ نخواهد گذاشت. ایران از هم اینک می تواند از برجام و قرارداد هسته ای سال ۲۰۱۵ میلادی خارج شود. اروپایی ها و سایر موافقان این توافق، از هم اینک درباره این موضوع نگرانی داشته و از آمریکا عصبانی هستند. این مساله باعث می شود همان همکاری اندک و محدود آنها درباره مسائل امنیتی نیز با کاهشی بیش از پیش روبه رو شود. در ادامه این مطلب آمده است: تا اینجای کار همه می دانند افزایش فشارهای اقتصادی بر ایران توسط دولت ترامپ یک هدف عمده را پی می گیرد و آن تلاش برای تغییر رژیم ایران است. ترامپ می خواهد شاهد ایرانی باشد که در مسائل منطقه دخالت نمی کند، قدرت موشکی ندارد و به دنبال دستیابی به انرژی هسته ای نیز نیست. مطمئناً بسیاری در بیرون از ایران به دنبال رسیدن به این اهداف هستند و از این مساله استقبال می کنند اما شواهد بسیار کمی وجود دارد که نشان دهد این اهداف در نهایت با فشار حداکثری بر اقتصاد ایران بتواند نتیجه مطلوب مورد نظر ترامپ را به همراه داشته باشد. مساله ای که باید سنجیده شود، این است که این اقدامات با چه هزینه ای دنبال می شود و آیا هزینه های گزاف تلاش برای منزوی کردن ایران می تواند ترامپ را به اهدافش برساند؟ الیزابت روزنبرگ، تحلیلگر این نشریه آمریکایی بر این عقیده است که هزینه های آمریکا برای منزوی کردن ایران بسیار بیشتر از منافعی است که شاید به دست آورد. او در این مطلب می نویسد: در وهله اول باید این را در نظر داشت که سیاست حداکثری زمانی به نتیجه می رسد که میزان درآمدهای نفتی ایران در ماه آینده میلادی بشدت با شیبی تند و سریع کاهش پیدا کند اما شواهد نشان می دهد اگر واردکنندگان بزرگ نیز این بازار را رها کنند، خریداران کوچک که با کشتی های کوچک و گاه با دستکاری در شواهد و اسناد و تغییر پرچم کشتی ها اقدام به خرید نفت از ایران می کنند، کار خود را رها نمی کنند و این مساله باعث می شود ایران همچنان بتواند نفت خود را به میزان زیادی به دنیا بفروشد. در عین حال کشورهایی که از تصمیم ترامپ عصبانی هستند، به احتمال زیاد رو به اقدامات دیگری در جهت قاچاق نفت از ایران می آورند. از این کشورها می توان به هندوستان، ترکیه و چین اشاره کرد که از هم اینک انتظار می رود این نوع اقدامات را انجام دهند. در ادامه نوشته روزنبرگ آمده است: نکته دیگر این است که ایالات متحده نمی تواند تمام کسانی را که در طول این مدت با ایران به صورت علنی یا غیررسمی وارد معامله شده اند رهگیری کرده و آنها را مجازات کند. ایالات متحده که به صورت یکجانبه و بدون در نظر گرفتن نظر سایر متحدانش اقدام به ترک برجام کرده است، نمی تواند از آنها توقع داشته باشد به همان ترتیب و پشتکاری که قبل از سال ۲۰۱۵ داشتند، درباره نقض کنندگان تحریم ایران به دولت ترامپ اطلاعات بدهند. در این باره اگر ایران بتواند نیمی از میزان فعلی صادراتش را نیز به صورت های مختلف انجام دهد، دیگر کشورها نیز به این نتیجه می رسند که تحریم ها شاید به آن سختی و غیرقابل نقضی که آمریکا ادعا می کرد نبوده و می توان راهی برای زندگی مسالمت آمیز با آنها یا نقض کردن شان پیدا کرد. این مساله تنها به اعتبار آمریکا صدمه می زند و سیاست ترامپ در این باره بی نتیجه خواهد ماند. جنیفر روبین، تحلیلگر روزنامه واشنگتن پست نیز در همین باره نوشته است: مشخص نیست آیا کشورهای عضو گروه ۱+۵ که زمانی با ایران بر سر برنامه هسته ای اش گفت وگو می کردند، همچنان از تحریم ها علیه این کشور حمایت کنند و فشار این کمپین آمریکایی نمی تواند آنها را وادار به پذیرش سیاست های ترامپ کند. ترامپ هم نیازمند رسیدن به توافق با چین بر سر تعاملات تجاری ۲ کشور است و نمی تواند تمام معاملات اقتصادی پکن با ایران را از بین برده و در عین حال از آنها بخواهد در گفت وگوهای تجاری به او امتیاز بدهند. ایالات متحده در عین حال به کمک چین برای کنترل کره شمالی نیز نیاز دارد و اگر بخواهد باب رویارویی با اقتصاد این کشور از منظر روابط با ایران را بگشاید، مطمئناً در مساله کره شمالی باید منتظر اقدامات دیگری از جانب چین باشد. منبع: وطن امروز