>پايگاه خبری تحليلی حديد نيوز 25 مرداد 1391 ساعت 17:08 http://www.hadidnews.com/news/1614/شکل-های-حسد-مشکل-حسود -------------------------------------------------- عنوان : شکل‎‎های حسد و مشکل حسود جواد محدثی -------------------------------------------------- متن : سرویس اجتماعی حديد نيوز- جواد محدثی: رد پای برخی از مشکلات اجتماعی و تنش ها و تقابل ها را در حسد می توان مشاهده کرد. در حسد، پای خود در میان است. آن جا که تعارض و اصطکاکی میان من ها پیش می آید، حسد لانه می کند؛ رشد می یابد؛ بروز می کند و بالأخره به آتش می کشد و ویران می سازد. و گرنه تا وقتی خدا مطرح باشد و انگیزه ها الهی جایی برای حسد باقی نمی ماند. به قول سعدی: ده درویش در گلیمی بخسبند و دو پادشاه در اقلیمی نگنجند. چرا؟ آیا حرص و طمع در کار است؟ یا حسادت و خودخواهی؟ یا دنیاطلبی و مقام دوستی؟ یا کم ظرفیتی برای تحمل رقیب و مخالف؟ یا تنگ نظری نسبت به پیشرفت دیگری؟ چون دنیا دار محدودیت است، تقابل منافع پیش می آید و حسد. هر جا که تزاحم نباشد، تحاسد هم نیست. رقابت در مادیات حسد و تقابل پیش می آورد، نه در معنویات. شعله حسد از درون زبانه می کشد و حسود را می سوزاند و تباه می سازد. گاهی هم بر زبان جاری می شود و اظهارات رشک آلود حسود نسبت به محسود، نشان از التهاب و غوغای درون دارد؛ دودی است که از آتش درون خبر می دهد. شورچشمی ها و تنگ نظری ها و حسدورزی ها، کینه و کدورت می آورد. حسد همچنان که آتش افروز درون حسود است، آتش گیره دوزخ او نیز هست. هم در این دنیا در لهیب آن می سوزد، هم در آخرت جهنم سوزان در انتظار است. یکی حسد بر علم و فضل دیگری می ورزد، یکی چشم دیدن مال و ثروت دیگری را ندارد، یکی شهرت و محبوبیت رقیب را تاب نمی آورد، یکی مقبولیت و وجهه دیگری را نمی تواند ببیند. چشمی که نسبت به دیدن فضل و برتری دیگران ناتوان است، چشم ابلیس است. ابلیس هم نتوانست ببیند که آدم، مسجود ملائک شود. کبر و حسد ورزید و ملعون و مطرود شد. خیلی ها جلو افتادن رفیق خودشان را در علم و فضل و موقعیت اجتماعی و... برنمی تابند و می گویند: ما و مجنون همسفر بودیم در صحرای عشق او به منزل ها رسید و ما هنوز آواره ایم اگر شاگرد دیروز شما امروز به مقام استادی رسید، حسد می ورزید یا افتخار می کنید؟ اگر برای انجام خدمتی، دیگری برگزیده شد نه شما، خودخوری می کنید یا احساس راحتی و سلب تکلیف می کنید؟ لقمان به پسرش گفت: فرزندم! حسود سه نشانه دارد: پشت سر غیبت می کند، روبه رو تملق می گوید و در گرفتاری شماتت می کند. بعضی هم به حال پیشتازان غبطه می خورند، که بسی خوب است. احساس عقب ماندن از رقیب و همتا و همراه، اگر انگیزه حرکت بیشتر شود، خوب است. اما اگر سبب تلاش برای عقب افتادن دیگری شود، بد است. آن غبطه است و این حسد. چراغ در دست بگیریم و اعماق وجودمان را بکاویم. هرجا حسد یافتیم، آن را از ریشه درآوریم چون که زیان حسد، قبل از محسود، به خود حسود می رسد . منبع: پنجره